"ตอนที่ 1624"

ไม่ได้กินข้าวแช่มา 20 ปีได้มั้ง เพราะเคยกินสวดยวดจากห้องเครื่องในพระตำหนักจิตรลดาสูตรท่านผู้หญิงประสานสุข  แล้วไม่สนข้าวแช่จากที่ไหนอีกเลย...

ครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ยังทรงพระชนม์ชีพ ตามปกติห้องเครื่องทั้งไทย ฝรั่ง หวานและผลไม้จะจัดถวายอย่างละนิดละหน่อยใส่จานเชิงวางบนโตกหุ้มผ้าตีตราครั่ง เชิญโดยมหาดเล็กขึ้นพระตำหนัก  โดยมีท่านผู้หญิงประสานสุขหัวหน้าห้องเครื่องไทยต้องขอพระบรมราชานุญาติรับประทานก่อนเพื่อความปลอดภัย และก็มีจัดไปตามวังเจ้านายและข้าราชบริพารชั้นผู้ใหญ่  ในสวนจิตรห้องเครื่องทั้ง 4 ก็ทำหน้าที่กับงานที่รับผิดชอบอย่างดีที่สุด...

ข้าวแช่สวนจิตร  ประกอบด้วยข้าวหอมมะลิหุงเป็นตากบ ขัด นึ่ง น้ำเทียนอบลอยดอกมะลิ  กระดังงา  กุหลาบ(มอญ) และพิเศษชมนาด ทั้งหมดเป็นไม้ในพระตำหนักปลอดสารทั้งหมดอบข้ามวัน  ลูกกะปิ  พริกหยวกยัดไส้กุ้งสับห่อไข่ทอด  หอมแดงยัดไส้ปลายี่สกปิ้งโขลกละเอียดผัดชุบไข่ทอด  หัวไชโป๊ผัดหวาน  พริกขี้หนูแห้งยัดไส้กุ้งสับทอด  ที่สำคัญคือปลาแก้วไม่เห็นมีใครที่ไหนทำกัน  คือปลา(ช่อน)แห้งหั่นบางทอดกรอบผัดน้ำตาลโตนด  รวมทั้งมะม่วงดิบ  กระชาย  ขมิ้นขาว  สลักเสลาสวยงาม  ปีหนึ่งจะมีข้าวแช่หน้าร้อน 2-3 ครั้ง  เราโชคดีเข้าไปวันนั้นได้รับเชิญให้ชิมร่วมกับชาวห้องเครื่องไทยประจำ...

ทดลองชิมข้าวแช่ของใครต่อใครที่บอกว่าต้นตำรับจากในวังแล้วจะอ้วก พูดจริงๆคือทำขายไปงั้นๆ ไม่เกิดจากจิตวิญญาณอนุรักษ์นิยมสักเท่าไร  ว่ากันตั้งแต่ลูกกะปิกับหอมแดงยัดไส้ก็ตกม้าตายกันแล้ว  ในวังจริงๆเขาจะใช้ปลายี่สกนึ่ง ทุบให้เป็นปุยแล้วกวนกับน้ำตาลโตนดจนเหนียว เด๋วนี้ปลาอะไรก็ม่ายรุเข้าเครื่องปั่นแล้วผัดน้ำตาลปี๊บ มันจะเหนียว  หอม หวานอร่อยละหรือ แถมบางวังยังยัดไส้หมูหยอง ไชโป๊หวานก็กลายเพศเป็นไชโป๊ผัดไข่  ไม่ได้ผัดไชโป๊จนใสแล้วจึงใส่น้ำตาลโตนดผัดจนใสไม่ขุ่นเหมือนผู้ที่อ้างตัวว่าสูตรชาววังๆไหนก็ม่ายรุ...

ยังไม่หมด  หมูหวาน  เนื้อหวาน  ข้าวแช่สวนจิตรไม่มีมีแต่ปลาแก้ว แถมบางวังยังมีปลากุแลทอด กุ้งแห้งหวาน  ปลาหมึกหวาน  พริกหยวกยัดไส้  ต้นฉบับเขาก็ใช้กุ้งนาง หลายวังเล่นแล่แปรธาตุเป็นหมูสับเหม็นคาวไปสามบ้านแปดบ้าน ผักก็มีทั้งแครอท แตงกวา ต้นหอมผักชี  เป็นข้าวแช่อินเตอร์ไปเลย คนไทยพันธุ์ผสมยุคดัดจริตหลายคนไม่รู้ก็กินทั้งๆที่ไม่รู้  แถมเอาข้าวมาใส่น้ำหอมตักกับเข้าแช่ใส่แล้วตักเข้าปาก น้ำข้าวแช่เหม็นคาว น้ำมันลอยเป็นฝาแล้วไม่ชวนอ้วกได้งัย...

แม้ข้าวแช่จะดัดแปลงมาจากของมอญ แต่ก็มีเอกลักษณ์สวยทั้งรูป รวยทั้งรส กลิ่นก็หอมแถมประณีตพิถีพิถันกว่าของต้นตำรับที่ขายตามตลาด  ยังอร่อยกว่าที่อ้างว่าต้นตำรับวังนี่โน่นนั่นซะอิ๊ก  ประเพณีและวัฒนธรรมไทยหลายอย่างโดยเฉพาะอาหารการกินถูกวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาแปลงสภาพเสียเกือบสิ้น  แล้วจะรู้รากเหง้า มั้ยเนี่ยว่าคนไทยมีดีแค่ไหน  น่าเสียดายที่ตอนมานั่งนายกใหม่ๆลุงตู่ให้รณรงค์อนุรักษ์ความเป็นไทยโดยปชส.ประวัติศาสตร์ชาติไทยกันยกใหญ่ หลังจากผ่านไปไม่ถึง 6 เดือนไม่มีผู้ต่อยอดทิ้งซะกลางคัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาเจอพวกเจนแซ่ดไม่เคารพชาติ ศาสน์ กษัตริย์ และศิลปวัฒนธรรมใกล้จะครองเมืองหากไม่ช่วยกันรณรงค์ต่อไปอย่าว่าแต่ปัจจัย 4 อาหารแปรสภาพ , อาคาร(รังนกกระจอก) , เครื่องนุ่งห่ม(โจงกระบวย) , ยารักษาโรค (ไม่เอากัญชา) สุดท้ายจะร้องเพลงชาติไทยให้ใครฟัง...


   

สุดจาดี